CEREBRITY COMMENTATION-ΔΑΦΝΗ ΧΡΟΝΟΠΟΥΛΟΥ

σήμερα σειρά έχει η Δάφνη και όλοι νομίζουν ότι θα της χαριστώ, επειδή τυγχάνει να είναι πιο τέθοιο από μένα, αλλά εγώ είμαι γαμάτος και δε μασάω.

   Στο προοοοοτελευταίο της άρθρο  
μας λέει ότι κλάπηκε ένας τοίχος στην Αγγλία που είχε απάνω το γκράφιτι ενός γνωστού γκραφιτίστα. Οι κάτοικοι αρνούνται ότι έκαναν κάτι αυτοί (διότι ο συγκεκριμένος τοίχος ήταν το "στολίδι" της πόλης), ενώ λίγες ώρες αργότερα βρέθηκε να πουλιέται σε δημοπρασία μέσω ίντερνετ. Ο καλλιτέχνης σιωπά για να μην συλληφθεί για "καταστροφή περιουσίας" (ποινικά το γκράφιτι διώκεται με αυτήν την κατηγορία)......



καταρχήν

ΠΩΣ ΣΤΟ ΜΠΟΥΤΣΟ ΚΛΕΨΑΝΕ

ΕΝΑΝ ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟΙΧΟ

έναν ολόκληρο τοίχο

ΕΝΑΝ ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟΙΧΟ

έναν ολόκληρο τοίχο

ΕΝΑΝ ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟΙΧΟ

έναν ολόκληρο τοίχο

ΕΝΑΝ ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΓΑΜΗΜΕΝΟ ΤΟΙΧΟ;;;;;;;

και δεν ήταν ότι τον έκλεψαν από κάπου απόμερα, ώστε πετραδάκι-πετραδάκι να τον κάνεις LEGO και τον ξαναφτιάξεις με την ησυχία σου.

   ΟΟΟΟΟΧΙ!!!!

Ο τοίχος εκλάπη από υποκατάστημα αλυσίδας καταστημάτων!!!

   Δηλαδή πώς στο μπούτσο έγινε;;;;

Έχω 2 σενάρια στο μυαλό μου:

Σενάριο 1ο:

  τη φάση την έκαναν Κρητικοί.

Θυμάστε πριν κάτι χρόνια που ένας δικός μας πήγε με τραχτέρι και έδεσε ένα ΑΤΜ στον κοτσαδόρο και έκλεψε όλο το μηχάνημα από την τράπεζα μαζί με 3 τόνους ντουβάρι;;;

Ο ίδιος ήταν

Αυτή τη φορά ο βοσκός λέει:

"οι σχίλιοι διαόλοι άμα ξαναπάρω μηχάνημα από τη ντράπεζα. Μου 'καψε μισό μπετόνι τσι μπεντζίνης σε πετρέλαιο μόνο για να το λαλώ στα όρη μέχρι το μιτάτο κχια από κχε ήπρεπε να σάξω στο μαστραπά δυο κιλά δυναμίτη να το ανατινάξω το μπουρδέλο να πά' στο διάολο και να πάρω τα λεφτά γιατί δεν είχα ούτε μαντήλι να κλάψω. Από ντε δα κομμένα κχε τα πρόβατα, κομμένες κχε οι αίγες, κομμένα κχε τα κωλομηχανήματά ντος. Θα ντακάρω να κλέβω τέχνη!!!

(μετάφραση: να με πάρουν οι διαόλοι άμα ξαναπάρω μηχάνημα από την τράπεζα. Έκαψα το μισό ντεπόζιτο του τρακτέρ σε πετρέλαιο, μόνο για να το μεταφέρω στα βουνά μέχρι το αιγοστάσιο/τυροκομείο. Και από 'κει κι ύστερα έπρεπε να φτιάξω στο τσουκάλι 2 κιλά δυναμίτιδα για να το ανατινάξω και να πάρω τα λεφτά γιατί η κατάσταση ήταν απελπιστική. Από δω και στο εξής σταματάω (να κλέβω) πρόβατα, και κατσίκες κομμένα και τα ΑΤΜ. Θα ξεκινήσω να κλέβω τέχνη).

   Και έτσι βρέθηκε ο Σίφης στη Αγγλία.

 Πήγε βράδυ και "κατέβασε" τον τοίχο μάνι-μάνι, χρησιμοποιώντας τις πιο σύγχρονες μεθόδους ζωοκλοπής, καταστροφής ιδιωτικής περιουσίας και βανδαλισμού, φόρτωσε τα τούβλα μαζί με το Γιώργη τον Σκαπετομιχαλοπετράκη ή "Τσούκο" απάνω στο φορτηγό και βουρ στο μιτάτο που 'χουνε και ίντερνετ να τον πουλήσουν. Με τα λεφτά που θα βγάλουν θα καλύψουν τη χασούρα από την επιδότηση που δεν πήραν, λόγω ότι δήλωσαν ψευδή αριθμό αμνοεριφίων και θα ξεπληρώσουν και τα τρία Navara που αγόρασαν.



Σενάριο 2ο
....ήταν η Δάφνη σε "σερσέ λαμούρ" φάση (σοπράιζ έτσι)!!!!

 βαλ' το να παίζει και άσε με να σε ξεναγήσω στην πιο γλυκιά ιστορία εγκλήματος

....ήταν ένα....συννεφιασμένο βράδυ στην μικρή και ρομαντική πόλη του Μάντσεστερ, όπου όλα κυλούν σε ήρεμους ρυθμούς. Όμως η Δάφνη (aka "Dat Milf") βρισκόταν ήδη στο δρόμο έτοιμη, μετά το ρομαντικό δείπνο με τον Φιλίπ Λελέ στο "λε μπιστρό ντε ζαμπόν".

 Την άφησε στην εξώπορτα της και την καληνύχτισε με ένα καυτό φιλί στο μάγουλο δίπλα στη ελιά της (που χαϊδευτικά ο Φιλίπ την έλεγε "λα θρούμπα ντε ζεβουζέμ")....ο Φιλίπ μπορεί να μην ήταν σαν τους άλλους....τους τραμπούκους της αγάπης, αλλά διάολε, αυτός ο καυτός αέρας της Αγγλίας την αναστάτωνε και την έφερνε πιο κοντά του.

   Μπήκε σαν γαζέλα στο condo της και γδύθηκε σαν αστραπή ντε ρομαντίκ για την αποστολή της.

Φόρεσε ένα καυτό κιμονό του νίντζα του έρωτα και βγήκε έξω κρατώντας τα νιτζίστικα γκλοπάκια της αγάπης και μια βαριοπούλα ντελα μελανχολύ που την είχε τυλίξει με ένα σαλβάρι για να μην κάνει θόρυβο όταν προκαλούσε κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις και ολικές ρήξεις εσωτερικών οργάνων τύπου "ζαμανφού" (λα-λα-λα-λαλα ζαντόρ Εμμανιουεεεεεελ).

Ο μοναχικός της δρόμος την έβγαλε μπροστά σ' ένα μαγαζί, το "ΜακΝτόναλτς ντελα μουνικασιόν"....εκεί που βρίσκονταν ζωγραφισμένο το πιο "ζεμαπέλ" γκράφιτι που είχε ποτέ δει στη ζωή της.

Η καρδιά της σκίρτησε στη θέα του (τραλαλα-λαλα-λαλα λε Σιτροέεεεεεεν). Κάθε φορά που έβλεπε αυτή τη ζωγραφική πάθαινε τριπλό τυρμπουσόν και τα πόδια της πεταρίζανε σαν του Αστερίξ που ήπιε το μαγικό ζωμό της καταστροφής και του αναστεναγμού (σαλαλα-λαλα-λαλα λεεεεε.......αμπραγιάααααααζζζζ).

   Ξαφνικά δεν άντεξε.....τα λεπτά της χέρια αποκάλυψαν τη βαριοπούλα ντελ οργκασμίκ και μ' ένα γλυκό δεξί γύρισμα του έρωτα, αυτή έπεσε με τρυφερή δύναμη πάνω στο κέντρο του τοίχου (λαλαλα-λαλα-ζαντόρ λε τρεμπιέεεεεεεεν).

   Το σαλβάρι που ήταν δεμένο στο τρυφερό σίδερο δεν άφησε να ακουστεί ο μπρουτάλ θόρυβος της κρούσης.

.....ξαφνικά τα τούβλα άρχισαν να πέφτουν σαν ροδοπέταλα πάνω σε χιονισμένο τοπίο στις Άνδεις....όπως τότε....το '69 που ήταν με τον Σεζάρ και τη Σεσίλ στο Τομπάκο-Τρινιντάντ για διακοπές.....

....στην άλλη άκρη του κτιρίου, ένας φρουρός με ένα ροζ τριαντάφυλλο στο πέτο κι ένα μουστάκι πεντοφίλ, που έκανε περιπολία εκείνη την ώρα, νόμισε πως άκουσε κάτι σαν μουσική από την άλλη άκρη του καταστήματος.
Έτρεξε γρήγορα σαν ελάφι για να δει τι γινόταν και τότε αντίκρισε τη Δάφνη ντυμένη με το νεγκλιζέ του νίντζα.

   Η καρδιά του σκίρτησε από το θέαμα και μια ρομαντική σκοτοδίνη κάλυψε τις αισθήσεις του κυρίως από το μοναμούρ άπερκατ της Δάφνης στο -αμούστακο ακόμα- σαγόνι του (λαλαλα-λαλα-λαλα λε πορμπαγκάαααααααζ).


   Τα υπόλοιπα είναι θέμα της ρομαντικής σας φαντασίας....ποιός είμαι εγώ που θα απομυθοποιήσω μια τέτοια γυναίκα;.....



επιστρέφουμε σε κανονική γραφή.

Έτσι λοιπόν Δάφνη μου έγινε κώλος μια ολόκληρη πόλη. Ο τοίχος είχε τη δική του ιστορία και τώρα θα γίνει ντουβάρι στη σαλοτραπεζαρία κάποιου λοξού πλούσιου όπου κάποια μέρα θα τον βάψει κατα λάθος ο μπογιατζής που έφεραν για κάτι μερεμετάκια....

CELEBRITY COMMENTATION-ΨΥΧΗΣ ΙΑΤΡΕΙΟΝ

(για σήμερα θα παραλείψω το τελευταίο άρθρο στο bonded by hate λόγω του ότι είμαι λίγο σκράπας όσο αφορά την πολιτική ιστορία και τα θλιβερά διδάγματα του εθνοσοσιαλισμού και ίσως πετάξω κοτσάνες μεγάλου βεληνεκούς)




σήμερα σειρά έχει ο Κοκό ο Λοβοτομημενότερος, ο οποίος στο τελευταίο του άρθρο, έβαλε για ακόμη μια φορά μια γνωστή του γκόμενα να γράψει αντί αυτού, ένα άρθρο που στάζει βαθιά πνευματική ειρωνία (σηκώθηκα λίγο δεξιά γιατί έπρεπε να αφήσω μια πορδίτσα)  και απύθμενη σαρκαστική μεγαλοφυία (καζανάκι), αλλά για ένα μη-περίεργο λόγο μου θύμησε γιατί οι γυναίκες (και ενίοτε και πολλοί άντρες), αποτυγχάνουν ακόμα και να κλάσουν τα αρχίδια του Κάρλιν. Μου θύμησε γιατί είναι καταδικασμένες με το καλημέρα να γίνονται πορτοφάγες ακόμα και στο κλάμπ των προβάτων του Μικέιους.

Παρατήρηση πρώτη: μαλάκα Κοκό βαριέσαι
Παρατήρηση δεύτερη: είσαι μαλάκας γιατί πας να ανεβάσεις τις θεάσεις σου με τσόντες και υποψίες βυζιού, κάτι που το έχω κάνει πρώτος εγώ. Εσύ όμως χρησιμοποιείς το βρώμικο κόλπο "του μουνιού".
Παρατήρηση τρίτη: αν έχεις καράβι, είναι παρκαρισμένο κάπου στην Πεντέλη (πετυχημένο λογοπαίγνιο με τη γνωστή παροιμία που μας αναφέρει ότι η έλξη του μουνιού είναι μια από τις ισχυρές βαρυντικές δυνάμεις του σύμπαντος)





Κάνω την καρδιά μου γρανιτένιο παγκο κουζίνας και κάθομαι να το διαβάσω. 



Η γκόμενα που υπογράφει το κείμενο ονομάζεται Βέρα Φραντζη που όμως χάρην συντομίας θα την ονομάσουμε "η αδερφή σου που δουλεύει σε ρουχάδικο".


   Η αδερφή σου που δουλεύει σε ρουχάδικο,λοιπόν, χρησιμοποιεί μια γλώσσα που έχει τόσες δευτερεύουσες προτάσεις, όσα σπερματοζωάρια έχει ο προστάτης σου και τόσες αττικές συντάξεις (στυλ "τα παιδία παίζει") που θες να γίνεις κουμμουνιστής μόνο και μόνο για να αρπάξεις το σφυροδρέπανο και να περάσεις κοκορέτσι όλο σου τον εγκέφαλό.

   Θυμάστε έναν τύπο εκνευριστικά εκνευριστικό που παρουσίαζε κριτικές ταινιών στο mad tv και ήθελες να του γαμήσεις τη μάνα και τον πατέρα;;;;; 
Ναι, το μαλάκα με το μούσι 11 ημερών που του έκαναν λήψη 2 κάμερες και μιλούσε λες και έκανε επίκληση στα αρχαία πνεύματα του Κακού με τέτοια σαπίλα και κουλτουροασυναρτησία, σε σημείο που ευχόσουν να σκάσει σουρπράηζ στην οθόνη η Μενεγάκη και χασκογελώντας να τον σπρώξει για να πέσει από το καλάμι του.


εεεε, κάτι τέτοιο είναι και η αδερφή σου που δουλεύει σε ρουχάδικο.
Κάνοντας σούμα, κράζει 2 κατηγορίες άρθρων σε γυναικεία περιοδικά, ενώ θα μπορούσε απλά να πει: "αν οι άντρες ήταν όπως μας τους παρουσιάζουν τα περιοδικά, θα είχα ανέβει το Έβερεστ πατώντες σε ψωλές και θα έκανα μπάντζυ με αρχιδότριχες" και τελείωσε εκεί το ζήτημα και θα είχε τη ρισπεκτάρα μου και αυτή και ο μαλάκας ο Κοκό (είπαμε, ο ιδιοκτήτης του μπλογκ).




συνοδέψ'τε την ανάγνωση του άρθρου με ένα κοκτέηλ με ότι σκατά οινοπνεύματα βρειτε στο σπίτι σας και αυτό το βιντεοκλίπ

(ναι ξέρω, "που το θυμήθηκε ο πούστης κλπ") 

(μαλάκα στα λέω για να βάλεις μυαλό)

    

ΜΙΑ ΓΡΗΓΟΡΗ ΓΙΑΤΙ ΕΙΜΑΙ ΠΟΛΥ ΜΠΙΖΥ ΤΩΡΑ

μία φράση

"Αρχές Μάρκετινγκ και Γκιούλμπασι"



θα κάνω μια προσπάθεια για εκτενέστερο άρθρο -αλλά όχι τώρα-, μηδαμινής σχέσης με το προαναφερθέν

ΕΚΜΕΤΑΛΕΥΣΟΥ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΒΑΛΕΝΤΙΝΟ Σ-Ω-Σ-Τ-Α

 Αρχικά ήθελα να ονομάσω την ανάρτηση "έλα να σε κάνω μάγκα", αλλά αποφάσισα να ξεκωλιαστώ στις θεάσεις!!!


καλησπέρες και καλημέρες σε όλους
 λατρέψ'τε με αβίαστα κχιαπαφτά.


Σε αυτό το κείμενο δείτε τι σας προτείνει ο γκουρού του έρωτα και εγγραφείτε ΤΩΡΑ στη μπλογκάρα για να γίνεται κι εσείς νίτζες του λαμούρ.



   Κάνω λοιπόν μια μικρή εισαγωγή που θα σας βγάλει από το σκοτεινό, σαν κωλοτρυπίδα, σκοτάδι της αμάθειας για να μάθετε για "την ημέρα του έρωτα".




 (εισαγωγή με επικό ρεφραίν)

 

όχι, βάλ'τε το ρε μ0$|/|}& να παίξει

(παρακαλείται κάθε ερωτευμένη ύπαρξη να το χορέψει) 

 
Τι συμβαίνει λοιπόν κάθε χρόνο τέτοια μέρα από την πλειοψηφία του λαού (όχι του δικού μου, ενός άλλου):



οι περισσότεροι λένε: "εγώ είμ' ερωτευμένος με τη γυναίκα μου όλο το χρόνο και δεν χρειάζομαι την κωλογιορτή για να της το δείξω"
....αυτό που πραγματικά εννοούν είναι: "τα φράγκα φτάνουν για καπότες και δυο πιτόγυρα".



άλλοι βγαίνουν έξω με το σπαθί και την πανοπλία του Ricky Retardo του Λεοντόπορδου και αυτοδιαφημίζονται σαν πόρνες, ότι "εγώ δεν πιστεύω στον έρωτα και γεννήθηκα μόνο για να γαμάω και όταν γαμάω τους κάνω το μουνί μπλέντερ και τα χύσα-μαρέγκα" (Κόναν ο Υποβήτορας).


.....δηλαδή ένα σωρό μαλακίες που ακούω δεξιά κι αριστερά και λέω " 'νταξει"..



Εσείς όμως ρε μάγκες, είστε έξυπνος λαός και όχι μπουμπούνες και γράφετε πλέον και ορθογραφημένα, μάθετε λοιπόν να διαχειρίζεστε σωστά αυτή τη γιορτή!





    Κατ' αρχήν είναι γιορτή, έτσι (;) και τι κάνουν στις γιορτές;!;!
Απάντηση:
Ένα σωρό ακατανόητα πράγματα



πάρε για παράδειγμα.....το πάσχα και δες:

• βάφουν κόκκινα τα αυγά (;;;;;)

• κυνηγάνε ο ένας τον άλλον για ν' ανάψουν μια λαμπάδα (;;;;;;;)

• ο παπάς φωνάζει "Χριστός Arrested" και πανηγυρίζουν (LAPD version)

•  κάνουν και δεύτερο "Χριστός Arrested" το επόμενο πρωί

ή τα χριστούγεννα:

• βάζουν δέντρα στα σπίτια (re-fuck me)
• βγαίνουν τα παιδιά στη ζητιανιά
• ντύνονται χοντροί γενειοφόροι παιδεραστές και φωνάζουν "hoe-hoe-hoe (πουτάνα-πουτάνα-πουτάνα)"

γιατί λοιπόν να μείνετε έξω από το παιχνίδι και αυτή τη μέρα;
δεν είναι άδικο;
δεν είναι μαλακία;
δεν είναι το δίκιο του εργάτη;




αφού λοιπόν και στις υπόλοιπες γιορτές όλα λειτουργούν σε μη-κανονικά επίπεδα, ας κάνουμε το ίδιο κι εδώ




 είσαι λέμε με την κοπέλα σου κχιαπαφτά και είναι του αγίου βαλεντίνου και ακολουθούν ενδεικτικοί διάλογοι:

(Ε=εσύ, Α=ανυποψίαστη κορασίδα-σχέση)

Ε: "μωρό μου τι κάβλα μινάκι είναι αυτό, κατέβασε βρακάκι να σου πετάξω τις ματάρες σου όξω!"

(500 πους απς-πισωκολλητό αργότερα, κολλάς καβλί στη ροδέλα της, bull's-eye, 150 points μην τα ξαναλέμε)

Α:"ΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ
ΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ
ΤΙ ΣΤΟ ΜΠΟΥΤΣΟ ΚΑΝΕΙΣ ΡΕ ΜΑΛΑΚΑ;;;;
 Ε: "είναι του αγίου βαλεντίνου!!! 



είστε μαζί στο κρεβάτι και συζητάτε:

Ε: "ρε μανάρι, δε φωνάζεις στη Σίσσυ και στη Γιώτα να 'ρθουν για καμιά παρτουζίτσα;"
Α: "ΚΑΛΑ ΕΙΣΑΙ ΣΟΒΑΡΟΣ;;;;"
Ε: "είναι του αγίου βαλεντίνου!!!"   




 Ε: "ρε μωρό δεν πάμε σήμερα να δούμε "Die Hard 8-καραφλός as fuck;"
Α: ";;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;"
Ε: "είναι του αγίου βαλεντίνου!!!"

(Snake Plissken OWNED!!)





Σε άλλα θέματα τώρα:

έμαθα από έγκυρους ρουφιάνους ότι κάποιοι μπλόγκερ ζηλεύουν τη χλιδή που απολαμβάνω και αρχίζουν πάλι τις μπίχλες και τις μαλακίες. 
Θα μιλήσω με ένα βίντεο που είχα βάλει και παλιότερα:

 και θα κλείσω με ένα απόφθεγμα για τη μέρα:



"αν ο έρωτας είναι ζωή, πώς γίνεται ρε μανάρι μου να με πεθαίνεις;"
(προς Κοτσιφίους.....135/18)

(ο Master G έκανε νέα ανάρτηση!!!
δάσκαλε, αν το διαβάζεις αυτό, δώσε μου πρόσβαση να σου γράψω σχόλιο, μη με αναγκάζεις να γίνω ζητιάνος,αλλά κι αν δεν μου δώσεις, εγώ πάλι θα σε διαβάζω!)

ΣΝΟΜΠ-ΟΚΡΑΤΙΑ

μετά το keybord-gasm που έπεσε στο πρηγούμενο, πάμε να σας δείξω τι μαλακία είναι το να είσαι σνόμπ (ή s-noobie ή s-n00b-ass).

Είμαι ο Χωστήρας, ένα παιδί που υποφέρει από αραίωση τρίχας στα δάχτυλα των ποδιών, ένας νέος με εγκατεστημένο το Τ9 στο λογισμικό του εγκεφάλου του από γεννησιμιού, ένας άντρας ερωτευμένος με την αντανάκλαση που δημιουργεί σε στιλπνές επιφάνειες (καθρέφτης) και ένας άνθρωπος-Μέριττο (αυτός με τη λαβή).

   Τις προάλλες καθώς έκανα την καθημερινή μου βόλτα με το ποδήλατο, περνάω από μία μεγάλη διασταύρωση και σταματάω στο φανάρι και περιμένω. Στο ακριβώς απέναντι φανάρι περιμένει ένας, "επαγγελματίας" ποδηλάτης.

 Φαντάσου τώρα μια εικόνα:

εγώ πάνω στο, σχετικά φτηνό μου ποδήλατο, φορώντας ισοθερμικό κολλητό παντελόνι, γυαλί αθλητικό ηλίου και το κράνος μου. Ο άλλος, αγέρωχος πάνω στο -τουλάχιστον- χιλίων ευρώ ποδήλατό του, τέρμα-φουλ ισοθερμική αγωνιστική φόρμα, γυαλί προστασίας για τουλάχιστον 5 Ναγκασάκια και κράνος για σύγκρουση με αστεροειδή...

   Στάνταρ ο τύπος με γονάτιζε στον εξοπλισμό, αφού και μια ακτίνα ποδηλάτου να έκλεβα και να πουλούσα, θ' αγόραζα 3 κιθάρες και θα μένανε και λεφτά για τσιγάρα (έχω ακόμα λεφτά για τσιγάρα, κοπελιές τρέχτε!).

   Τον καμάρωνα ρε.....μπέσα και έλεγα "γαμάτος φαίνεται ο τύπος". Σέβομαι το γεγονός ότι ενώ εγώ μπορεί να κάνω 30-40 χιλιομετράκια σχετικά γρήγορα, οι τυπάδες αυτοί βγάζουν 70-80 χιλιόμετρα και κοντράρουν άμα λάχει και κανένα τογιότα τερματισμένο.

Είμαστε λοιπόν και οι 2 μπροστά στα φανάρια, απέναντι ο ένας στον άλλον και περιμένουμε. Οπότε δεν υπάρχει περίπτωση ο τύπος να μη με είδε και σίγουρα, παρά το "άματερ" της εμφάνισής μου, μπορούσε να καταλάβει άνετα ότι δεν βγήκα στο δρόμο για να πάρω τσιγάρα.

   Ανάβει το φανάρι και ξεχύνομαι να πάρω αριστερή στροφή και αυτός αντίστοιχα -απέναντί μου πάντα- να κατευθυνθεί προς την αντίθετη μεριά. 

Περνώντας μπροστά του στα 20 μέτρα τον χαιρετώ γνέφοντάς του με το κεφάλι μου και πίστευα ότι ο τύπος θα με αντιχαιρετούσε κι ας μην με ήξερε, όπως κάνουν μεταξύ τους 2 άνθρωποι, χωρίς να χρειάζεται να υπάρχει λόγος για παραπάνω.

....και με αγνόησε

.........................

δεν χαλάστηκα, γιατί πάντα υπάρχει ένα ποσοστό ανθρώπων που κάνουν κάτι που τους ξεχωρίζει από τη μάζα και αμέσως αποκτούν αυτή την αίσθηση υπεροχής και υποτίμησης απέναντι σε όποιον δεν είναι τουλάχιστον ισάξιός τους.

υπάρχει όμως μια πολύ μεγάλη ειδοποιός διαφορά μεταξύ αυτών που είναι αναγνωρισμένοι και απολαμβάνουν τη φήμη τους και σε αυτούς που κάνουν κάτι που πολλοί άλλοι δεν μπορούν (ή όχι τόσο καλά).

Οι μεν πρώτοι (σταρ του σινεμά/πρωταθλητές κλπ), λόγω φήμης ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ ΜΕ ΚΑΜΙΑ ΠΟΥΤΑΝΑ να κάτσουν να μιλήσουν ή να χαιρετήσουν όλους τους θαυμαστές τους και λόγω του πλήθους που τους περιβάλλει, πολλές φορές υποπίπτουν σε μαλακίες και μετά τους κολλάνε χαρακτηρισμούς όπως: "σνομπ", "the arrogant snob is fake", "snobbiest snob ever" και άλλα.

Οι δε, δεύτεροι όμως είναι απλά λαμέδες και τι εννοώ.

Ας πάρουμε για παράδειγμα το ντολμά με το ποδήλατο που προανέφερα:

Ανήκει στους "εκατομύρια ποδηλατες στον κόσμο", άρα αυτό που κάνει είναι μεν δύσκολο, αλλά όχι ξεχωριστό.

Δεύτερον, κάνει ποδηλασία στο Ηράκλειο, άρα στο tour de France παίζει να μην τον αφήνανε ούτε πίσω από τις κορδέλες των θεατών.

Και τρίτον, κρατώντας αυτή τη στάση απέναντι στους ανθρώπους, αποδομεί και το δικό του προφίλ, αλλά και ό,τι καλό μπορεί να σκέφτεται ο καθένας μας για το άθλημα. Οπότε με αυτή του την (μη) κίνηση, κατευθεία εγώ είδα ένα ποδήλατο-"τζάμπα πεταμένα λεφτά", έναν τύπο ντυμένο με κοριτσίστικο κολάν γυμναστικής,

 retard-yclops γυαλί (για όσους δεν κατάλαβαν retard=καθυστερημένος και cyclops=κύκλωπας) και κράνος που του λείπει μια προπέλα για να είναι λιγότερο γελοίο από αυτή εδώ τη μαλακία--->

         (πάθατε κι εσείς οπτικό έητζ ε;!)

 Γενικά λοιπόν η στάση "γαμώ και δέρνω και δεν προλαβαίνω" δεν κάνει καλό, γιατί ο κόσμος (αν σ' ενδιαφέρει η άποψή του πάνω στην ποιότητα του χαρακτήρα σου) δεν είναι μαλάκας.

Θυμήσου ότι αυτό που κάνεις και σε ξεχωρίζει, το κάνεις από τη μια γιατί το γουστάρεις εσύ, αλλά κι επειδή θέλεις να "φανείς" στα μάτια κάποιων, ότι πετυχαίνεις στόχους και δεν είσαι ένα καθημερινό και βαρετό ανθρωπάκι.

Ο κόσμος θα δεχτεί μεν την ιδιαιτερότητά σου και τη δυνατότητα να δίνεις ένα πρότυπο σε κάποιο τομέα, ακόμα και να σε θεωρεί τον "απόλυτο γαμιά των 50 χαρεμιών", αλλά είναι ο ίδιος ο κόσμος που σου έδωσε αυτά τα "χαρέμια". Χωρίς τον κόσμο είσαι ένας ακόμα απλός χομπίστας που παλεύει αλλά δεν πάει πουθενά. 

Είσαι σαν συλλέκτης σελίδων Α4 από διαφορετικές εταιρίες και υλικά....καλό για σένα, αλλά ο κόσμος δεν ενδιαφέρεται. Αλλά και πάλι, έστω ότι όλοι αρχίζουν και παίρνουν χαλασμένη πρέζα και γουστάρουν αυτό που κάνεις, αν εσύ το παίξεις φίρμα, πάλι πούλο θα πάρεις και μάλιστα πούλο από τα κακοπρέζονα.  

    Από την άλλη όμως θα θίξω και το άλλο.

Έρχονται φορές που κάποιοι σε έχουν κοροϊδέψει, σου έχουν γαμήσει την ψυχολογία, σε έχουν υποτιμήσει και γενικά εύχεσαι να ζήσεις τη μέρα που θα τους κολλήσεις την προσωπική σου ευτυχία και τον δικό τους όλεθρο στα μούτρα. Εύχεσαι....κάποια στιγμή.....

......να-βρεθούν-στην-ανάγκη-σου!!!

Το έχω ζήσει, το έχεις ζήσει, το έχει ζήσει και μπορώ να κλίνω όλο το ρήμα σε όλα τα πρόσωπο και σε όλους τους χρόνους, γιατί όλοι μας κάποτε συναντήσαμε "το γαμημένο μπάσταρδο" 

   Εκεί φίλε μου σου εύχομαι με όλη μου την καρδιά να τον σνομπάρεις τόσο όσο δεν έχεις παίξει μαλακία όλη σου τη ζωή.

Λιώσε τον, γάμα του και τα αυτιά και χύσε και στις οπές μεταξύ δάχτυλου και νυχιού....."ΔΟΣΑΙ ΠΩΝΝΩ", που θα λέγανε και τα χρυσαυγ-όρκ.

Η άποψή μου είναι ότι το να σνομπάρεις κάποιον πρέπει να είναι μια καθαρά προσωπική υπόθεση.

Άσε τον άλλον να σε "χτυπήσει" πρώτος πριν τον γαμήσεις.

Εννοώ ότι να είσαι πάντα θετικά διατεθημένος απέναντι στον κόσμο, μέχρι να νιώσεις ότι ο άλλος πάει να σου κόψει τον αέρα, αντί να ξεροχύνεις σαν πυροσβέστης την υποτίμηση σου παντού κι αδιακρίτως σαν το νερό στη μάνικα. Δεν είμαστε όλοι οι ίδιοι και δεν ξέρεις τι κάβλες και τι "κουμπιά" μπορεί να έχει αυτός που σνομπάρεις.

 Να ξέρεις ότι ο κόσμος όταν σνομπάρεται, συμπεριφέρεται καμιά φορά όπως οι τίγρεις: περιμένει την τέλεια στιγμή για να "κάνει το φόνο".

Σνόμπαρε εμένα ρε μουνί χωρίς λόγο και θα δεις....δεν ξεχνάω πρόσωπα και όλο και κάπου θα σε πετύχω:

Στο μπαρ θα πληρώσεις ένα ποτήρι φουλ πάγο και 2cl ποτό με χυμό, στο airsoft θα φας τόση μπίλια που μετά θα μοιάζεις με λεοπάρδαλη από τις μελανιές, στο ρινγκ θα σε στείλω για μασκάκια στον οδοντογιατρό και άλλα ωραία.

Μην είσαι μαλάκας, αλλά άνθρωπος.

    

     

 Και να θυμάσαι, όπως θα έλεγε κι ο Μπιλ Γκέιτς: μπορεί αυτός που σνομπάρεις σήμερα για πλάκα, να είναι ο αυριανός σου εργοδότης".

Στα σχόλια θα με ευχαριστούσε να δω και περιπτώσεις που σας έτυχαν και πήρατε το αίμα σας πίσω.