ευχές και λοιπά και προχωράμε
δεν σας το έχω πει, αλλά τον τελευταίο καιρό δουλεύω σαν μεταφραστής στο γραφείο του αδερφού μου. Αυτή είναι η μοναδική πληροφορία που είναι σημαντική.
Σήμερα το πρωί κοιμόμουν και θα σας αφηγηθώ το πιο δυνατό όνειρο που είδα ποτέ, ακόμα και με κίνδυνο να φάω τριπλό Χ από ένα συγκεκριμένο άτομο ή στη χειρότερη, να μη μου δώσει καν σημασία.....life is sometimes a bitch, αλλά τι να κάνουμε. Πρέπει κι εγώ σαν μπλόγκερ να βγάλω το ψωμί μου....
(θολούρα εικόνας για να μπούμε βαθιά στο όνειρο)
είμαι στο αεροδρόμια Διαγόρας της Ρόδου, καλοκαίρι κι εγώ φοράω ένα γιάπικο πουκάμισο-παντελόνι, δουλεύοντας στον VIP τομέα του αεροδρομίου σαν μεταφραστής-διερμηνέας μεταξύ εταιριών υποδοχής (ξενοδοχεία, λιμουζίνες κτλ) και διασημοτήτων.
Ο χώρος εργασίας μου ήταν ο τομέας υποδοχής των VIP, που ήταν μία τεράστια επιβλητική αίθουσα σχήματος κυκλικού, με ροκοκό-και-καλά ντιζάιν, τερματισμένο με χρυσό, αγάλματα και λοιπά και άλλος ένας χώρος στην αίθουσα αναμονής, ακριβώς έξω από την αίθουσα υποδοχής και στον οποίο επιτρέπονταν το κάπνισμα (πολλά ναρκωτικά έτσι;!)
Θυμάμαι ότι σε κάποια φάση είδα Πάρις Χίλτον, θολά ίσως το Σταλόνε και τον Ζακλώντ Βιτάμ. Μετά κάτι άλλοι χλιδάτοι, που ούτε να χέσω.
Κάποια στιγμή είχα παραλάβει έναν τέτοιον και τον ξέβγαζα προς το χώρο με τους οδηγούς λιμουζίνας, όταν γυρνώντας το βλέμμα μου αντίκρυσα αυτήν.....
.....ήταν η Νικόλ Κίντμαν, η οποία μόλις είχε φτάσει στη Ρόδο (καλά μιλάμε ότι άμα βρω πατέντα να φτιάχνω τέτοια τριπάκια, θα γίνω ο πιο πλούσιος και αδίστακτος βαρώνος ναρκωτικών), φορώντας μια χρυσοκίτρινη τουαλέτα (και γκέυ), μακριά που άφηνε ακάλυπτο τον ένα της ώμο, σαν τη διαφήμιση του Σαννέλ 5. Δίπλα της ήταν δύο συνοδοί της.
...ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΤΗ ΓΝΩΡΙΣΩ ΤΩΡΑ!!!!
ξεπετάω το χλίδα με την κυρία του πάνω σε ένα λιμουζινά και τρέχω σαν αστραπή να την υποδεχτώ....μόνο και μόνο για να μου φάει τη θέση ένα μουνόπανο...ένα αρχίδι του κερατά ή ίσως και να μην χρειαζότανε και να βρίζω άδικα τον άνθρωπο, γιατί μέσα σε δευτερόλεπτα την είχε παραλάβει ένας από τους οδηγούς.....
....όμως με είχε δει!!!!
κάτι λέει στον οδηγό της και αυτός έρχεται προς το μέρος μου και μου λέει: " Η κυρία Κίντμαν θα ήθελε να την συνοδεύσετε στο ξενοδοχείο της"
εκείνη τη στιγμή ή λιποθύμησα στον ύπνο μου ή έγινε μια από αυτές τις γαμάτες μεταβάσεις, που ενώ είσαι σ' ένα όνειρο, την επόμενη στιγμή πηγαίνεις στο άλλο......
...και βρίσκομαι σε ένα ημίφωτο δωμάτιο,τέρμα στο μάρμαρο, σαν ρωμαϊκό λουτρό, αλλά χωρίς τους ατμούς και ήταν αυτή εκεί μπροστά μου, ξαπλωμένη και γυμνή με ένα διάφανο σεντόνι ρηγμένο απάνω της.....
....μου λέει "come here please!!" με μια φωνή τόσο αισθησιακή και γεμάτη λαχτάρα, που θα έκανε ακόμα και ευνούχο να καβλώσει...η φωνή της πρόδιδε προσμονή, λαχτάρα, ανεκπλήρωτο έρωτα και συγκίνηση!!!
Πλησιάζω προς το μέρος της σαν τίγρης με ελαφρά βήματα, αλλά με κρυμμένα, ακόμα, τα νύχια.
Ήμουν σαν υπνωτισμένος.
Πλησιάζοντας, έβλεπα όλο και πιο καθαρά τις λεπτομέρειες του κορμιού της....
Όλο μου το Είναι ούρλιαζε
omigod!!!omigod!!!omigod!!!omigod!!!omigod!!!omigod!!!omigod!!!omigod!!!
omigod!!!omigod!!!omigod!!!omigod!!!omigod!!!omigod!!!omigod!!!omigod!!!
omigod!!!omigod!!!omigod!!!omigod!!!omigod!!!omigod!!!omigod!!!omigod!!!
omigod!!!omigod!!!omigod!!!omigod!!!omigod!!!omigod!!!omigod!!!omigod!!!
ΘΑ ΠΗΔΗΧΤΩ ΜΕ ΤΗ ΝΙΚΟΛ ΚΙΝΤΜΑΝ!!!
omigod!!!omigod!!!omigod!!!omigod!!!omigod!!!omigod!!!omigod!!!omigod!!!
omigod!!!omigod!!!omigod!!!omigod!!!omigod!!!omigod!!!omigod!!!omigod!!!
omigod!!!omigod!!!omigod!!!omigod!!!omigod!!!omigod!!!omigod!!!omigod!!!
...ένα παράξενο πράμα όμως ε;!;! Πλησιάζοντας τη μια στιγμή φορούσα ρούχα και την άλλη ΤΣΟΥΠ ήμουνα μόνο με ένα μποξεράκι!!!
Αυτή ήταν ξαπλωμένη μπρούμυτα, με κοιτούσε λάγνα και με ρωτούσε αν μου άρεσε αυτό και αν μου άρεσε το άλλο (όπου "αυτό" και "άλλο" ήταν.....well....στάσεις για γλυκό σεχ!!!).
Αλλά δεν μου μιλούσε πρόστυχα....όχι....μου μιλούσε γλυκά, χαδιάρικα και με πολλή προσμονή, σαν να ήταν η πρώτη της φορά......
omigod!!!omigod!!!omigod!!!omigod!!!omigod!!!omigod!!!omigod!!!omigod!!!
omigod!!!omigod!!!omigod!!!omigod!!!omigod!!!omigod!!!omigod!!!omigod!!!
omigod!!!omigod!!!omigod!!!omigod!!!omigod!!!omigod!!!omigod!!!omigod!!!
omigod!!!omigod!!!omigod!!!omigod!!!omigod!!!omigod!!!omigod!!!omigod!!!
Αφήστε να σας πω εγώ που την είδα και από κοντά:
ούτε ζάρες, ούτε μάρες, ούτε τίποτα....μιλάμε δερματάκι early 30's που με αρέσει κάργα και τα απ' όλα!!!
Και το μάτι, αχ αυτό το μάτι της γάτας!!!
Και τότε κάνει την κίνηση καράτε και γυρνάει ανάσκελα, αποκαλύπτοντάς μου το γλυκό της στήθος και μια ελαφριά "μοϊκάνα" κάτω χαμηλά ανάμεσα στα πόδια.....
ήταν σαν να έτρωγα μια γλυκιά τηγανιά στο κεφάλι και παίζει να ήταν η πιο τρυφερή διάσειση που είχα πάθει ποτέ!!!!!
Πλησιάζω το χέρι μου ανάμεσα στα πόδια της απαλά και τη φιλάω στο στόμα. Το χέρι μου γλύστρισε με κίνηση αίλουρου μέσα στο μουνάκι της......
omigod!!!omigod!!!omigod!!!omigod!!!omigod!!!omigod!!!omigod!!!omigod!!!
omigod!!!omigod!!!omigod!!!omigod!!!omigod!!!omigod!!!omigod!!!omigod!!!
omigod!!!omigod!!!omigod!!!omigod!!!omigod!!!omigod!!!omigod!!!omigod!!!
omigod!!!omigod!!!omigod!!!omigod!!!omigod!!!omigod!!!omigod!!!omigod!!!
ΘΑ ΠΗΔΗΧΤΩ ΜΕ ΤΗ ΝΙΚΟΛ ΚΙΝΤΜΑΝ!!!
omigod!!!omigod!!!omigod!!!omigod!!!omigod!!!omigod!!!omigod!!!omigod!!!
omigod!!!omigod!!!omigod!!!omigod!!!omigod!!!omigod!!!omigod!!!omigod!!!
omigod!!!omigod!!!omigod!!!omigod!!!omigod!!!omigod!!!omigod!!!omigod!!!
ω Ιστάρ και Αφροδίτη, ήταν το πιο στενό μουνάκι που είχα αγγίξει ποτέ (βαθειά ανάσα)......και πάμε..... βάζω το δάχτυλό μου πιο βαθιά και......
ΓΑΜΩ ΤΗ ΖΩΗ ΜΟΥ ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΜΕ ΞΑΝΑΒΓΑΖΕΙ ΣΤΟ ΑΕΡΟΔΡΟΜΙΟ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ, ΜΠΟΥΡΔΕΛΟ ΟΛΑ ΛΕΜΕ
φρικάρω τα μάλα και ανάβω τσιγάρω μην πιστεύοντας την ατυχία μου.....
Και εκεί που είμαι καταρακωμένος και σαν πρεζάκι που οι μπάτσοι τον συλλάβανε λίιιιιιγο πριν σουτάρει, να σου ξανά ο σωφέρ της λίμο!!!!!
"ΑΡΧΟΝΤΑ ΜΟΥ ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ;!;!;!;!"
ο σωφέρ με κοίταξε λες και έψαχνε κάτι και μόλις το βρήκε
- "α εδώ είσαι!!!!"
- "ναι φίλε μου!!! Μπορείς να πεις στη Νικόλ ότι θέλω να την ξαναδώ;!;!;!"
- "μα φυσικά!!! Κι αυτή θέλει να σε δει πριν φύγει, πάρε ένα στυλό και ένα χαρτί και έλα να σου δώσω τον αριθμός της"
Τρέχω πανικόβλητος μέσα στα γραφεία του αεροδρομίου και αρπάζω ένα κομμάτι χαρτί, την ώρα που με συχτήριζαν όλοι οι υπάλληλοι επειδή κρατούσα τσιγάρο.
Βρίσκω το σωφέρ αλλαφιασμένος και μου λέει:
- "και στυλό;"
ξανάααααα στα γραφεία και ξανά καντήλια, αλλά στο μπούτσο μου τους έγραψα!!!!
Φτάνω μπροστά του ιδρωμένος και με το τσιγάρο στο στόμα. Μου λέει: "γράψε...."
ΚΑΙ ΞΑΝΑ ΓΑΜΩ ΤΗ ΖΩΗ ΤΗΣ ΑΛΛΗΣ, ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ ΑΕΡΟΔΡΟΜΙΟ
εκείνη τη στιγμή αναχωρούσε το αεροπλάνο της Νικόλ κι εγώ καθόμουν στον αεροδιάδρομο με το πουλί στο χέρι και έλεγα "ΓΙΑΤΙΙΙΙΙΙΙΙ;;;;;;;"
.....ξαφνικά από τις ντουντούκες του αεροδρομίου ακούγεται μια φωνή να λέει:
- "ήμουν τότε νεαρός λοχίας του στρατού όταν έκανα υποστολή της ελληνικής σημαίας για να σηκώσω την ένδοξη σημαία της επαναστάσεως (wtf??????) και να ανοίξουμε το δρόμο της λαμπρής σταδιοδρομίας της Ελλάδος μας στο μέλλον (ΒΑΛΑΝΕ ΧΟΥΝΤΙΚΟ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΤΕΤΟΙΑ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΣΤΟ ΑΕΡΟΔΡΟΜΙΟ;;; ΠΑΜΕ ΚΑΛΑ;;;) και να θυμάστε πάντα ότι το πιο αξιόμαχο τμήμα του ελληνικού στρατού είναι τα "στρατά", γνωστά και ως τα "κομμάντα"..."...
(επιστροφή σε μη-πλάγια γραφή)
...περιττό να σας πω ότι εκείνη τη στιγμή το μυαλό μου νέκρωσε από την εγκεφαλική κλανιά που δέχτηκε. Οι νευρώνες μου αρνήθηκαν να συνεργαστούν άλλο με το υποσυνείδητο και ξύπνησα σαν να είχα φάει απανωτές κουτουλιές, όπως ο Axl Rose στο τέλος του November Rain.
Αγαπητοί αναγνώστες είμαι σε κακή κατάσταση; Θα ζήσω να δω άλλη μέρα;!;!;! Αν κάποιος είναι επιστήμονας με ειδίκευση στον ονειροκρίτη ας μου δώσει επιτέλους μια λογική απάντηση (βαθιά ανάσα)
