Πέμπτη, 30 Μαΐου 2013

ΠΑΛ' ΕΙΔΑ ΟΝΕΙΡΟ





κατ' αρχήν, πριν ξεκινήσω την υπερδιήγηση του ονείρου, θα ήθελα με μεγάλη χαρά να σας δώσω το λινκ του νέου μου ευρήματος, που δεν είναι άλλο από το hailtofail, το οποίο είναι πόνημα των Kopanos και Failatron, οι οποίοι σαν σωστά μπλογκομόγγολα παραδίδουν σφηνάκια δροσιστικής γαμάδας.
   Για όσους δεν μπορούν ή δε θέλουν να εγγραφούν, αλλά γουστάρουν τον τρόπο έκφρασής τους, μπορούν να το προσθέσουν στα bookmarks του υπολογιστή τους και να ρίχνουν ένα γρήγορο γέλιο πριν πάνε να πήξουν στη δουλειά.






 Εχθές το βράδυ λοιπόν, όπως σχεδόν κάθε βράδυ έπεσα για ύπνο.
    Εκεί που έβλεπα λοιπόν διάφορες μαλακίες, αλλά λόγω υπνοαλτσχάημερ δεν τις θυμάμαι, σε κάποια φάση βρίσκομαι κάπου στο Μαλιμπού ή στο Μαϊάμι ή όπου στο διάολο είναι γαμάτα να πηγαίνεις διακοπές και να λες "το '84 όταν πήγα Μαϊάμι εγάμουν κάτι μοθνάρες που μπροστά τους η Πάμελα η Άντερσον ήταν σαν τραχανάς μπροστά στα κοκορέτσα".

   Είχα αράξει λοιπόν σ' ένα σπίτι παραλιακά, ημιυπόγειο, στο πεζούλι, από την πίσω μπάντα όμως, να μη με χτυπάει ο ήλιος και πάθω εγκαύματα και μαζί ήταν τα φιλαράκια: 4-5 ξέμπαρκοι σέρφερ, ο φίλος μου ο Νικόλας Σ., που παίζει να είναι το πιο όμορφο παλικάρι που έχω γνωρίσει, ψηλός και τέθοια μισός Καναδός-μισός Έλληνας και τα μοθνιά συρρέουν γύρω του σαν μυρμίγκια γύρω από ψόφιο τζίτζικα.

   Και μαζί μας, ποιός λέτε;;;;
Ο ένας και μοναδικός, ο μόνος άντρας που μου μοιάζει σε ομορφιά και γαμάδα. Ο μόνος που το πουλί του συγκρίνεται με το δικό μου. Ο μίστερ-"owwww raaaaaeeeet!!!" himself, ο ένας και μοναδικός:








 Μάθιου Μακόναχιου
 φτυστοί είμαστε γαμώ τη μπουτάνα μου

 


 με τον Μάθιου μεγαλώσαμε μαζί, στην ίδια γειτονιά. Δεν είναι μυστικό ότι είναι Κρητικός και το κανονικό του όνομα είνα Μαθιός Μάκανά'χεις, από τις Ατσιπάδες Αρκαλοχωρίου ο παππούς του.

   Από μικρούς μας λέγανε τα "διδυμάκια".
Μετά μεγαλώσαμε και ακολουθήσαμε παράλληλες πορείες: αυτός έγινε επιτυχημένος ηθοποιός του Χόλλυγουντ, εγώ επιτυχημένος παρασκευαστής ποτών και ακαταμάχητος εραστής. Η γυναίκα του είναι Πορτογαλέζα και η δικιά μου, θεά.


   Κάποιες φορές μάλιστα έτυχε ν' ακούσω τον πατέρα μου να παραμιλάει στον ύπνο του και να λέει εμμέσως πλην εμμέσως ότι είμαστε αδέρφια και να μην εγκαταλείψουμε ο ένας τον άλλον.


   Είχαμε λοιπόν αράξει στο σπίτι και είχαμε παρκάρει κάπου τις σανίδες.
   Ανοίγουμε μπυρόνια και η συζήτηση δεν άργησε να πάρει φωτιά.
Μιλούσαμε για δευτεροβάθμιες εξισώσεις και ολοκληρώματα σε σχέση με κβαντομηχανική, γιατί ως γνωστόν είμαι εγκεκριμένος μαθηματικός και μαυροζωνάς κβαντομηχανικός και κβαντοηλεχτρολόγος.

   Κάτι σημειώσεις με εξισώσεις για υπερχορδές και υπερκιθάρες πετούσαν εδώ κι εκεί, ενώ ο Νίκος έκανε σαΐτα μια κόλλα χαρτι που είχε τα σχέδια του Τέσλα λέγοντας: "αυτά είναι για noobάδες που δεν ξέρουν να ξεβουλώσουν μια χέστρα". Η σαΐτα προσγειώθηκε στα γαμάτα μαλλιά του Μάθιου, που την έπιασε, την τσαλάκωσε και του την πέταξε πάνω στα βυζιά λέγοντας:
 "τι να μας πεις κι εσύ μωρή βελέτζα από εξισώσεις;".


   Η συζήτηση πλέον είχε πάρει φωτιά και η μπύρα έρεε αύθονη......ώσπου ξαφνικά η καταστροφή μας χτύπησε την πόρτα....


από το παράθυρο βλέπω ένα τεράαααααααστιο κύμα να έρχεται προς το σπίτι....τεράστιο σαν το Σινικό τείχος......

"ΜΑΛΑΚΕΣ ΤΣΟΥΝΑΜΙ......", αυτό πρόλαβα να πω.

Νεκρική ησυχία έπεσε στο δωμάτιο και όλων τα μάτια είχαν ανοίξει διάπλατα καθώς περιμέναν την καταστροφή και το θάνατο....


Το τσουνάμι χτύπησε με βία το σπίτι τραντάζοντας τους τοίχους, αλλά χωρίς να μας πειράξει.
Όλοι ανασάναμε από ανακούφιση και ετοιμαζόμασταν να συνεχίσουμε να μιλάμε για καμπύλες στο Καρτεσιανό, όταν για δεύτερη φορά βλέπω από το παράθυρο ένα δεύτερο τσουνάμι να έρχεται κατά πάνω μας, πέντε φορές πιο μεγάλο από το πρώτο.....


"ΜΑΛΑΚΕΣ ΤΗ ΓΑΜΗΣΑΜΕ......", αυτό πρόλαβα να πω.

Αν το πρώτο τσουνάμι ήταν τεράστιο, αυτό εδώ με έκανε να καταλάβω πως νιώθει μια μύγα πριν γίνει ντεκόρ τοίχου από τη μυγοσκοτώστρα της γιαγιάς μου.


Κοιτάζω τον Νίκο......απόγνωση.
Κοιτάζω το Μάθιου...ένα απελπισμένο "γαμώ τη μπουτάνα μου" ήταν ζωγραφισμένο στο ολόιδιο μ΄εμένα πανέμορφό του πρόσωπο.


   Το μόνο που πρόλαβα να κάνω ήταν να κρατήσω την αναπνοή μου, να σφίξω τις γροθιές μου, να κλείσω σφιχτά τα μάτια μου και......να ξυπνήσω για να μην στερήσω με το θάνατό μου την ανθρωπότητα από ένα τεράστιο ταλέντο σαν το δικό μου.


Επιβίωσα και επέστρεψα από την κόλαση για χάρη σας και να το θυμάστε αυτό







Παρασκευή, 24 Μαΐου 2013

ΠΗΡΑ ΦΟΡΑ


(υπάρχει περίπτωση το περιεχόμενο αυτού του άρθρου να προκαλέσει στον αναγνώστη εγκεφαλική ηπατίτιδα ή έητζ στο αριστερό νεφρό, για κάθε επιφύλαξη, κάντε όλα τα εμβόλια)

και μάλλον θα τα γαμήσω όλα γιατί αρχίζω πάλι και νιώθω τη μούσα της πούτσας να γαργαλάει τα ακροδάχτυλά μου, όπως ο Κλυταιγάμης ο Οδυσσέας χαϊδευε για πρώτη φορά μετά από 20 χρόνια τα σκορδομώβ μουνόχειλα της γιόλως (yolw: υποκοριστικό του yolo για γκόμενες που κάνουν γλωσσόφιλα φορ φαν) της Κλυταιμνήστρας και τα χέρια του γέμισαν αρχαίο έητζ.

αυτές βέβαια τις λεπτομέρειες δεν τις διηγήθηκε ο Όμηρος γιατί θα τον πήγαινε αυτόφορω το τότε ΕΣΡ που λεγόταν ΑΕΣ (Αρχαίο Επικό Συμβούλιο) που, ακόμα και ο Δίας δεν γαμούσε χωρίς τη συγκατάθεσή του.


   Και περνάνε τα χρόνια και φτάνουμε στην εποχή της Χάιδως-Μαλάκως, όπου το Lambada ήταν ό,τι πιο σουάγκ είχε εμφανιστεί ποτέ στον πλανήτη, μετά την κάθοδο των Δωριαίων (Δωριείς: πρόγονοι αυτών που δεν είναι χρυσαυγήτες, αλλά οι πρόγονοι των χρυσαυγητών είχαν πηδήξει αρκετούς ιπποπόταμους ώστε να μπορούν να μιλάνε για καθαριότητα φυλής που προφανώς οι λίγδες οι ιπποποταμίνες ήταν βρώμικες πουτάνες και δεν την α-ν-τ-ι-λ-α-μ-β-α-ν-ό-τ-α-ν).

   Το Λαμπάντα γίνεται νούμερο ούνο στα τσάρτς των μπαλνταφάδων (αποκριάτικοι χοροί) και όσο πιο μελαχρινός ήσουν, τόσο πιο πολλά μουνιά καβαλούσαν το γόνατό σου. 
Να, δείτε μπορδέλο:





......................





δε βρίσκω φωτογραφίες, αλλά θυμούμαι ότι βλέπαμε στη ντηλεόραση τους λατίνους να κάνουν λαμπάντα και πηγαίναμε κι εμείς να κάνουμε λαμπάντα και μετά μαζευόταν καμιά δεκαριά πουτάνες πάνω στα μπούτια του πιο αρκουδιάρη απ' όλους μας και χορεύανε όλες μαζί σαν να τις πηδούσε ο άλλος σουβλάκι......φορ φαν.....πουτάνες.



καλό αλτσζχάημερ λαμπάντα και να επιβιώνεις μόνο στα παιδικά πάρτυ για 8χρονα πουτανάκια που φοράνε από τώρα σερβιέτες φορ φαν.










 كان ديك مطهي وعاء كس وكرات مع الشهية، والحفاظ على ملعقة


















και πάμε τώρα στο προαιώνιο και κλασσικό που είναι κάποιος μωρέ και δίνει κάπου ξαφνικά λουλούδια.


Τα λουλούδια, όπως όλοι ξέρουμε, είναι τα αναπαραγωγικά όργανα των φυτών.
   Πούτσες και μουνιά σε διάφορα σχέδια, αποχρώσεις και αρώματα.
Από 'κει και μετά, τα ζουζούνια αναλαμβάνουν να μεταφέρουν τη γύρη και να γονιμοποιηθεί το φυτό.
Είναι σαν να λέμε εγώ που για να πηδηχτώ να κάνω σεξ με την κοπέλα μου, να της στέλνω με κούριερ το καβλί κι αυτό άμα μυρίζει δυνατά η ορμόνη, αλλιώς θα μείνει έγκυα με τον κρίνο.


Για χάρη όμως της λογοτεχνικής μου μεγαλοφυήας, θα υποθέσουμε ότι τα λουλούδια είναι ΜΟΝΟ θηλυκά, για να μπορέσουμε να καταλάβουμε τον παραλογισμό πίσω απ' αυτό.


   Βγαίνεις ραντεβουδάκι με τη γκομενίτσα σου και της κρατάς 
τρία dafylla (λουλούδι της συνομοταξίας "pio tetrimenus, psofas") και της λες:
"μωρό μου, κράτα μερικά μουνιά στο χέρι, σου πάνε"


Πας στο νοσοκομείο να δεις τον παραπληγικό σου φίλο που απο μαλακία του έσπασε όλα του τα κόκαλα και του κρατάς λουλούδια.....γιατί, ως γνωστόν, το mouni όλα τα 'γαίνει.


Ψοφάει ο 800-χρονώ Μαθουσάλας αντιπροπάππους σου από βαριάς μορφής πριαπισμό που τον ταλαιπωρούσε τα τελευταία 500 χρόνια και στην κηδεία του πας λουλούδια.....γιατί το μουνί και νεκρούς ανασταίνει.


 οι δε κατασκευαστές (ή όπως στο μπούτσο -ουψ, μουνί ήθελα να πω- λέγονται) αρωμάτων παίρνουν μουνιά με το κιλό και ειδικά τα πέταλά τους και φτιάχνουνε αρώματα, που σε απλά ελληνικά είναι μουνοχειλό-ζουμο, ή μαγαπάδεμαγαπά-ζουμο.



άλλη περίπτωση....είσαι πρηξαυγήτης (ταρά-ταρά!!!! εγέρθουτου) και πας στο μνημόσυνο του τάδε ήρωα και κάνεις κατάθεση στεφάνων με λουλούδια.....γιατί ως γνωστό, το μουνί σε κρατά αθάνατο και πάντα μέσα στις καρδιές μας




ΓΙΑ ΝΑ ΜΗ ΜΙΛΗΣΩ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΠΙΤΑΦΕΙΟ, ΠΟΥ ΣΚΑΕΙ Ο ΤΖΙΣΑΣ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΜΟΥΝΙ ΚΑΙ ΣΕ ΤΡΕΙΣ ΜΕΡΕΣ ΑΝΑΣΤΑΙΝΕΤΑΙ!!!!!



ΘΑΥΜΑ-ΘΑΥΜΑ!!!!

(σκάσε)


.....αφήστε με για λίγο, θέλω 5 λεπτά μόνος μου.......








αλλά επειδή ήμανε πολύ γαμάτος με δώσανε άλλο ένα


   













Πέμπτη, 23 Μαΐου 2013

ΑΫΠΝΙΕΣ



....αλλά όχι αυτές τις ανιταπάνιας, αλλά οι δικές μου.

Δίπλα κοιμάται το καμάρι μου, αλλά δεν έχει πάρει χαμπάρι τι περνώ.


   Γυρίζω από τη δουλειά κουρασμένο νιάτο και η αγάπη αναλαμβάνει τα σάζια (μα-σάζια) και τα γούτσα.
 Τη λατρεύω όταν με παραλαμβάνει και μου κάνει τα αυτά που μου κάνει και μετά παίρνω μπροστά και γίνεται τόσο της πουτάνας σπίτι, που ο σπιτονοικοκύρης ετοιμάζεται να μου κρεμάσει κόκκινη λάμπα και να ζητάει νταβατζοφράγκα από περαστικούς αυτάκηδες.


   Σήμερο όμως ήτο διαφορετικά.
Πέφτουμε τέζα στο διπλό, αλλά εμένα πονούσαν τα πόδια, ο καρπός μου ο δεξής τραβούσε αγκυλώσεις λες κι άρμεγα γίδες όλη μέρα και ΟΛΗ η δεξιά μπάντα των δοντιών μου (και μιλάμε για πάνω-κάτω) ήθελε να ξεκολλήσει από τα ούλα μου, αλλά όχι πριν νιώσω πως είναι να τρως απανωτά μπουνίδια από πρωταθλητή του μποξ.


   Μαλάκες μιλάμε για πόνο αρκετό ώστε να σε κρατάει ξυπνητό και να μετράς ένα Ψηλορείτη πρόβατα μπας και νυστάξεις.


...όταν τελείωσαν όλα, μετρούσα μυρμήγκια....μιλάμε για ξηρασία στον εγκέφαλο.

 ....ανοίγω υπολογιστή

ξεκινάω μπουρουμπούρου με ΚΚ και τους συν αυτοίς, διότι είναι αμαρτία να ξυπνήσεις το μωρό και να τραβάει κουτουλίδια στις κολόνες την άλλη μέρα, επειδή εσένα η ουλίτιδα σου έκανε επίσκεψη.....ωραίος ο ΚΚ


(μαλάκες, όσοι έχετε αντέξει διάβασμα ως εδώ πρέπει να τρώτε γερή φρίκη. Είναι από τα πιο σαπισμένα πράγματα που έχω γράψει)

  Πέφτω ξανά στο κρεβάτι απαλά, μην την ξυπνήσω, όχι από φόβο μη μου φέρει το τεφάλ στο κεφάλ', ούτε μην -κατα τύχη- ανάψει και με βιάσει ακοίμηστο άθρωπο και.....


.....ΠΟΣΟ ΜΑΛΑΚΑΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΜΑΙ.......


.....ας πούμε ότι μόλις τώρα (ήδη 7 το πρωί) ΔΕΝ σκέφτηκα ότι αν με είχε βάλει κάτω θα ήμουν τόσο πτώμα και θα κοιμόμουν αντί να κάθομαι να γράφω σαν τον κατάδικο... τέλος πάντως


   Κάπου γύρω στις 4μιση σηκώθηκα και έπλυνα τα δόντια. Αυτό ανακούφησε κάπως τον πόνο.

Κατά τις 5 ένιωσα μέσα μου ένα κλανίδι να θέλει να βγει....ήταν σαν πελάτης εστιατορίου που χτυπάει ντριν-ντριν την πόρτα και του φέρνουν το παλτό να φύγει.....τόσο απαλά και όμορφα βγήκε από το άντερο. Τις λατρεύω αυτές τις κλανιές που δεν είναι τεράστιες και δεν χρειάζεται να σφιχτείς. Δεν έχουν μυρωδιά αγριόσκατο. Αντίθετα αυτές είναι πιο βελουτέ. 
Όταν τελικά τη μύρισα μου έβγαλε μια εσσάνς από χταπόδι βραστό, σαπισμένο, 10ήμερου από στρατόπεδο.

....για μια στιγμή φοβήθηκα και κόλλησα το αυτί μου στο στόμα του μωρού να δω αν ανάσαινε ή είχε πεθάνει.

Ευτυχώς όταν κοιμάται, δεν μυρίζεται.


   Κατά τις 5 βάζω οδοντογλυφίδα και έβγαλα τρεις σερβιέτες αίμα και ξανά πλύσιμο τα δόντια.
Μάλλον αυτή η ιεροτελεστία με το αίμα φαίνεται να κατεύνασε λίγο ακόμα την ουλίτιδα.

   Στέλνω μήνυμα στο μπράδερ ότι αύριο (σήμερα), δεν πατάω στο γραφείο γιατί δεν παλεύεται.

Δεν μου απάντησε και υποψιάζομαι ότι ακόμα κοιμάται.


Η ουσία είναι ότι, όλη νύχτα στο κρεβάτι γύριζα σαν το αρνί το πάσχα

Καλημέρα και καλό ύπνογαμώτημπουτάναμου

Παρασκευή, 17 Μαΐου 2013

ΒΡΑΒΕΙΑ ΚΑΙ ΓΕΙΩΣΗ (ΚΙ ΑΛΛΟ ΚΑΡΒΟΥΝΟ)




λοιπόν, επειδή κι άλλοι μου προτείναν να γράψω για βραβεία με ερωτήσεις και τέθοια, δεν θα πω ποιος με πρότεινε, ή ποιος ήθελε να με προτείνει, για να κλείσω ακόμα μια φορά έναν κύκλο βραβείων με μία ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΗ ΓΕΙΩΣΗ χωρίς να προσβάλλω κανέναν!!!!!!

αυτό σημαίνει ότι, ούτε θα αναφέρω το ποιος με πρότεινε, ούτε σε ποιον το μεταβιβάζω, αλλά το πιο σημαντικό είναι ότι οι απαντήσεις θα είναι ένα βελουτέ ξεμούνιασμα πριαπισμού αράπη με 88 εκατοστά μαλαπέρδα


1. Τι σας οδήγησε να ξεκινήσετε το μπλογκ σας 


 ήταν ένα πρωί που έτρωγα λαχανοκεφτέδες όταν ένιωσα ξαφνικά τον πρώτο γλυκό πόνο της γέννας από το γκώλο. Αμέσως έτρεξα στη ντουαλέτα και και πάτησα κατευθείαν το καζανάκι για να γλυστρίσει αβίαστα και ανεμπόδιστα μέσα στο κρυστάλινο και πεντακάθαρο νερό της χέστρας.
   Το καζανάκι ήταν ήδη μισογεμάτο, όταν ξετσουτσούμησε το κεφαλάκι του και το "γλουγλουγλου" του νερού που χαΐδευε το φλοτέρ, έκανε έναν χαρούμενο ήχο, σαν να ανάγγελνε τον ερχομό του. Ήταν το πρώτο πρωινό σκατό της νιότης.


.....ξαφνικά και ενώ όλα έδειχνα ότι θα έβγαινε ένα υγιέστατο μακρυνάρι -λείο σαν δελφινάκι- συνέβη το τραγικό:

η σούφρα μου σφίχτηκε χωρίς προειδοποίηση και το άντερό μου δέχτηκε μια απρόκλητη επίθεση από γαστρικά υγρά.....όλα συνέβησαν πολύ γρήγορα. Το νεογέννητο αποκεφαλίστηκε απότομα στη γκιλοτίνα της θανατερής μου ροδέλας
 με μια λαβή Χωστηρίου-Ζίτσου και το υπόλοιπο βγήκε διαλυμμένο σε μορφή γιαχνί.......
έπρεπε να μιλήσω γι' αυτά τα θέματα επειγόντως.....



2. Ποιό είναι το θέμα του blog σας/με τι ασχολείστε; 


Το θέμα μου είναι -όπως είπα πριν- τα εντερικά προβλήματα και τις τραγωδίες που μπορούν να προκύψουν στη ντουαλέτα. Από 'κει και πέρα, έχω ασχοληθεί με βαθιά ζητήματα.....και με ρηχά ζητήματα.
 Καμιά φορά όμως -και επειδή το χέσιμο δεν είναι κάτι που το κάνεις και όλη μέρα- ασχολούμαι με το κλάσιμο, που είναι πιο συχνό φαινόμενο και με το πόσες μπύρες χρειάζεσαι μέχρι να πας να κατουρήσεις (7 ακριβώς και 2 σφηνάκια τεκίλα)
Αυτό όμως που με προβλημάτισε και ακόμα με προβληματίζει είναι η επόμενη ερώτηση



3. Από πού βρίσκετε την έμπνευσή σας; 

Ομολογώ ότι δεν περίμενα να μου κάνετε αυτή την ερώτηση και με πιάνετε απροετοίμαστο (μοιραίο πιάσιμο μπούκλάς-μάσιμα μυζίθρας), αλλά θα σας απαντήσω:

έχω πολλάκις σκεφτεί και αναρωτηθεί που στο μπούτσο βρίσκω τόσο μυαλό και γράφω.....τι να σας πω....μάλλον είναι κληρονομικό, ένας πρόγονός μου έκανε απογραφές επί Μίνωος Β' του Ανδροπρεπή.


4.Σχεδιάζατε από πριν το περιεχόμενο του blog σας; 


Φυσικά, έφερα και 3 μακετίστες πριν τα βάλω σε δημόσια θέα. Ήταν ένα κουκλί.....θυμάμαι την πρώτη μέρα στα εγκαί..5. Έχετε νέες ιδέες για το blog σας; 

Ναι, σκέφτομαι να αλλάξω όλο το φόντο και να το κάνω σε λευκό του αλάβαστρου της χέστρας. 
Παράλληλα νομίζω ότι θα ταίριαζε η γραμματοσειρά Times New Vromas.


6. Πόσο χρόνο αφιερώνετε στο blog σας; 

 βρίσκω την ερώτηση λάθος, καθώς για τον θεό της χέστρας δεν ισχύει η έννοια του χρόνου


7. Ποιά είναι η καλύτερη στιγμή για εσάς να δημιουργήσετε; 

μόλις το κουραδάκι έχει πλέον μορφοποιηθεί βγαίνοντας από το καλοσχηματισμένο κωλί μου, το οποίο η φύση με προίκησε να είναι ένα προικισμένο κωλί, "ο προθάλαμος της γλυπτικής", όπως ονομάστηκε από τον Λεονάρδο Ντα Βίτσια


8. Τι θα θέλατε να ξέρει ο κόσμος για σας; 

μία φράση:
"να ζει κανείς ή να μη ζει-γαμιούνται οι χρυσαυγήτες και οι νεοναζί"


9. Ποια είναι τα χόμπυ σας; 

Κυρίως τα θρίλερ και τα τελεφερίκ είναι που με βοηθούν να ελευθερώνω το μυαλό μου το σκατό


10. Άλλη ερώτηση δεν έχω 

ε τότε πήγαινε για ύπνο  
     
     



κι εδώ στο μπλογκ του μωρού μου, η πρώτη μου ανάρτηση








  

Τετάρτη, 15 Μαΐου 2013

ΚΑΝΤΗΛΙΑ



να πας να γαμηθείς μωρή σάπια γαμώ το σπίτι σου.


Αλλά δε φταίς εσύ, αλλά η πουτάνα η μάνα σου που τηνε φωνάζουνε η Τζένα Τζέημσον της γειτονιάς ή όχι, όχι, ΟΧΙ,

 τη ΤΖΕΝΑ ΤΖΕΗΜΣΟΝ ΦΩΝΑΖΟΥΝΕ ΚΥΡΑ ΚΙΚΙΤΣΑ που έχει πάρει 2 τάγματα διαβιβαστών και ένα λόχο τυφεκιοφόρων που περνούσε 'κεινη την ώρα όξ' απ' το σπίτι σου μωρή ρουφχιάνα του κερατά.

αλλά δε φταίει κανείς άλλος παρά ο πατέρας σου που την τελευταία φορά που 'χεσε, κόλλησε η χέστρα έητζ και σύφιλη κινδυνεύοντας να πνιγεί από τα προφυλακτικά που τη βούλωναν επικίνδυνα.



    Και το τσουλί η φιλενάδα σου που για να κάνει παρτούζα κλείνει το γήπεδο στη Λεωφόρο και μετά κάνει τουρνέ σε όλα τα γήπεδα της σούπερ λιγκ με φιλάθλους και παίχτες. Που είναι τόσο καθυστερημένη που γεννήθηκε στο μέλλον.




φυσικά μιλάω γιατί την υπερψωλού που μένει μόνιμα στην Καβάλα.....στην ΓΙΑ ΤΟ ΜΠΟΥΤΣΟ ΚΑΒΑΛΑ.



(μωρό μου ξέρεις ότι καμιά φορά βρίζω, αλλά μ' εσένα είμαι τσέλτλεμαν) 









 

 

Δευτέρα, 13 Μαΐου 2013

ΠΑΜΕ ΚΤΕΛ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ-ΛΑΣΙΘΙΟΥ (ΜΕΓΑΛΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ)




Ξεκίνησε το καλοκαίρι και όλες οι μεγάλες επιχειρήσεις στην Ελλάδα άρχισαν τις προσλήψεις εποχιακού προσωπικού για την κάλυψη των αναγκών της τουριστικής περιόδου.

   Έτσι λοιπόν και τα ΚΤΕΛ (Κατάστημα Τσαρουχιών Ελληνικής Λεβεντιάς) Ηρακλείου-Λασιθίου αύξησαν το προσωπικό τους με την πρόσληψη αρκετών δεκάδων.... νέων....κοριτσιών.....ηλικίας από 18-25......(πάτα like)


   Το θέμα από μόνο του παίρνει πολλές διαστάσεις.

Ξεκινάμε από το γεγονός ότι δεν έφταναν οι ήδη πεντακόσα 'κατομύρια καφετέριες και μπαράκια που "ψωνίζουν" καγκουρο-γκλαμουριά, προσλαμβάνοντας γκομενάκια τέτοιας ηλικίας με ύφος "ρουφάω-και-καλά-χύσια-με-το-καλαμάκι-ναζιάρικα" (duckface), είναι ανάγκη να τις έχουν και στα λεωφορεία;
  Τη στιγμή, μάλιστα, που χιλιάδες συνομίλικα άνεργα καγκούρια, που έτυχε να γεννηθούν αγόρια, γυρίζουν τους δρόμους, ρίχνοντας λυπημένες γκαζιές με τα τζιελέξ και λοιπά παπιοειδή τρομπάρωντας τα αρχίδια του κοσμάκη....

    Ισότητα των 2 φύλων και λοιπά....
Από την άλλη όμως τι να κάνει και η καημένη η κοπελίτσα που σπατάλησε το Λύκειο, παίρνοντας πόζες γαμάουα με τις φιλενάδες, αντί να προλάβει μια θέση βοηθού-ποτηρομαζώχτρας σε ντόπια καφετέρια;
   Αναγκαστικά θα βρεθεί μέσα στο λεωφορείο -που και ο γαμημένος ο Αίολος με όλους του τους αγέρες να φυσάει εκεί μέσα- μια μπόχα και μια ποδαρίλα την βγάζει. Κι αν τύχει και δει γνωστή φιλινάδα από το λύκειο, το παίζει και καλά "από νωρίς στην αγορά εργασίας" και "καμιά δουλειά δεν είναι ντροπή"....

   Δύσκολο να είσαι κοπέλα στα λεωφορεία και να έχεις και τον κάθε παλαίουρα εισπράχτορα που τα χέρια του έχουν μετρήσει πέντε ορυχεία σε νομίσματα, να σου το παίζει έξυπνος και να σου κάνει καμάκι "τσοπάνος-style", στρίβωντας επιτήδεια το μουστάκι κατσικοχίππη, όπως παλιά....τοτε που ήταν ακόμα αγροτινέητζερ και τον έστειλε ο πατέρας του να δουλέψει στα "χτελ" (ΚΤΕΛ).




  










 

Σάββατο, 11 Μαΐου 2013

ΘΑ ΤΑ ΓΑΜΗΣΩ ΟΛΑ




έχω πιει 2/3/4/5 κάτι μπύρες και έφαγα μια λουκανικούμπα από την Ολλανδία και τώρα που είδα το κουμπί που έγραφε "νέα ανάρτηση" δεν μπόρεσα να αντισταθώ και είπα να πάω να χτυπήσω ένα ψητό χοιρινό.....
 καιεεεεεε.....
...θα επιστρέψω σε 5 λεπτά, όπου θα σας μιλάει ο μελλοντικός μου εαυτός που είναι εξίσου γαμάτος και τα λέει πιο ωραία από μένα, γεια χαρά!!!



..........


γεια, είμαι ο μελλοντικός Χωστήρας. Τώρα βγάζω με το μαχαίρι κάτι κομμάτια γουρούνι που έκατσαν ανάμεσα στα δόντια.
Ήταν ωραίο, αλλά πιο ωραίες ήταν οι πατάτες.

  Σήμερα θέματα θα έχουμε πολλά!!!


Πρώτον, η αντρική μίρλα αγαμίας.

Κάνε εικόνα τώρα, έτσι:
αρσενικό που δε βρίσκει ούτε μυρμηγκοφωλιά να χώσει το μπούτσο ημών τον επιούσιομ, arsheni-cow που δεν του κάθεται ούτε η Μαρία Δεξιού η Πενταδάχτυλη, 'σερνικό που ούτε ο γκούγκλ του δείχνει -ακόμα και- πιξελιασμένο μουνί και απογοητεύεται σε σημείο να φτάνει στο σούπερ-κορύφωμα (που απαιτεί και την κατάλληλη πόζα "Κόναν ο Γάργαρος" με στόμα στραβωμένο από χυμό λεμόνι) και να ξεστομίζει ό,τι πιο επικό μπορούσε καταριώμενος το γυναικείο φύλο που κάνει κουμάντα με το μουνί:


 "μαλάκα, άμα ήμουνα εγώ γυναίκα θα ήμουνα πολύ μεγάλη πουτάνα".



 ΠΠΠΠΠΠΠΠΠΠΠΠΠΠΠΠΠΠΠΠΠΠΠΠΠ..............................

psssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssss!!!!!

G-A-M-H-S-E-S!!!!


 ΠΟΥΤΑΝΕΣ ΚΛΕΙΣΤΕ ΤΩΡΑ ΤΑ ΜΠΟΥΡΔΕΛΑ ΓΙΑΤΙ ΣΚΑΕΙ Η ΜΕΤΕΜΨΥΧΩΣΗ ΚΑΙ Ο ΒΟΥΔΑΣ ΕΧΕΙ ΚΕΦΙΑΑΑΑ!!!


"νομίζω ότι η κοπέλα μου ήταν άντρας στην άλλη της ζωή, γι' αυτό θέλει όλη την ώρα σεξ"

 Χωστήρας



αλλά ας σοβαρευτούμε και ας αναλογιστούμε το βάρος των όσων ειπωθηκαν:


"ΑΝ ΗΜΟΥΝ ΓΥΝΑΙΚΑ ΘΑ ΗΜΟΥΝ Η ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΛΕΣΒΙΑΡΑ ΕΒΕΡ. ΘΑ ΕΚΑΝΑ ΠΛΑΚΟΜΟΥΝΙΑ ΚΑΙ ΜΠΙΦΤΕΚΙΑ ΟΛΗ ΜΕΡΑ. 
 ΠΟΥΤΣΕΣ ΚΑΙ ΜΑΛΑΚΙΕΣ ΟΥΤΕ ΑΠΟ ΜΑΚΡΙΑ.
 ΟΙ ΔΟΝΗΤΕΣ ΘΑ ΗΤΑΝ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΝΑ ΣΠΑΩ ΜΥΓΔΑΛΑ.
ΘΑ ΕΚΑΝΑ ΠΑΡΕΑ ΜΕ ΑΝΤΡΕΣ ΜΠΑΣ ΚΑΙ ΡΙΞΩ ΚΙ ΕΓΩ ΚΑΝΑ ΜΟΥΝΙ ΣΤΟ ΕΤΣΙ" 

 και αυτό, κυρίες και κύριοι, ονομάζεται "υγιής αντρικός συλλογισμός".


σκέψου αυτό:
σου δίνεται η ευκαιρία να είσαι γυναίκα, έτσι;
Ξυπνάς το πρωί και πιάνεις ένα ζευγάρι βυζάρες (yeah!!!)
Βάζεις χερούκλα κάτω και πιάνεις μουνάρα (ΞΑΝΑ-ΥΕΑΗ!!!!)
.....ότι ώρα θες, κάνεις το ίδιο (τριπλό-yeah-στη μάπα!!!)

....και θες να γαμιέσαι με ψωλές;;;;; Είσαι σοβαρός δικέ μου;;;;;;
και θες να γαμιέσαι ΣΥΝΕΧΕΙΑ με ψωλές, έχοντας μουνί και βυζιά στα χέρια σου;;;;;; Το δικό σου μουνί και βυζιά;;;;;
Είσαι μαλάκας ή τον παριστάνεις πολύ πειστικά;
Είσαι πανευρωπαηλίθιος;
Είσαι ο πορτοκαλύτερος;;;;;



ΛΕΣΒΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΜΕΤΕΜΨΥΧΩΜΕΝΩΝ ΑΝΤΡΩΝ ΣΕ ΓΥΝΑΙΚΕΣ, ΤΩΡΑ!!!!!      
 

(αυτές που ήταν γυναίκες και στην προηγούμενη ζωή τους να κάτσουν στ' αυγά τους)